Τρίτη, Μαΐου 16, 2006

Αποχαιρετισμός

Ενα ηδύποτο χρώμα στα χείλη
φώτισε την ώρα του αποχαιρετισμού
στρογγυλή η πίκρα της φυγής
ανεπίδοτη ζωή μόνο ένα δάκρυ.

Σφιγμένη ψυχή γόρδιος κόμπος
επώδυνα αναπόφευκτη ρωγμή
ακροβασία στο μετέωρο βλέμμα
ανήκουστο χάδι στην ηχώ της λύπης.

Συμπαγής εκτόξευση φόβου
η λάμψη ευφάνταστης ουτοπίας
δειλή αφορμή άτοπης οργής
απόκοσμη ανάσα που θολώνει.

13 Comments:

Blogger Jo-Anna said...

Ενα ηδύποτο χρώμα στα χείλη

Μια φραση που τα χει ολες τις αισθησεις αλλα και την συναισθηση σου .
Εξαιρετικο ολο το κειμενο-ποιημα-εκφραση .

Κι αν χαθηκα μεσα στην κολαση του αγχους μου σας σκεφτομαι παντα και σας κοιτω σχεδον παντα .

ΥΓ.
ανεπίδοτη ζωή μόνο ένα δάκρυ.
θα το εκανα ανεπιδοτη ζωη μονο σ΄ ενα δακρυ , μονο και μονο γιατι μιλαει για κατι ανεπιδοτο .

Μια αγχωμενη καλημερα να σου στειλω που ομως ελπιζω να σε βρει καλα

Μαΐου 16, 2006 2:30 μ.μ.  
Blogger aeipote said...

Μήπως να δοκιμάζατε κάτι σε πεζό . . .

Μαΐου 16, 2006 4:33 μ.μ.  
Blogger ioannisxen said...

Αν θυμάμαι καλά η ΗΧΩ ήταν μια νεράϊδα που μιλούσε πολύ!Για την ακατάπαυστη φλυαρία της τιμωρήθηκε να επαναλαμβάνει την τελευταία λέξη των άλλων!Αυτό την οδήγησε σε χάσμα επικοινωνίας και σε ασυνεννοησία!
Νά είναι η λύπη μας η τελευταία λέξη που επαναλαμβάνουμε στις συναναστροφές μας;Μήπως η λυπομανία μας υπομονεύει την ουσιαστική επικοινωνία;Είναι η Ποίηση "ανήκουστο χάδι" σε συνηθισμένα αυτιά;

Γειά σου dreaming!

Μαΐου 16, 2006 5:03 μ.μ.  
Blogger dreaming said...

Αγαπητή μου Ιωάννα,
σε ευχαριστώ θερμά για το ενδιαφέρον σου και για όσα έβαλες στο blog σου!
Είσαι αυθεντικά γλυκός άνθρωπος.
Να μην αφήνεις τίποτα να σε αγχώνει!

Την αγάπη μου...

Μαΐου 16, 2006 9:03 μ.μ.  
Blogger dreaming said...

Aeipote, καλησπέρα σας!
Δεν γράφω σε πεζό αυτή την περίοδο.
Εχω όμως και μια ιδιαίτερη αντίληψη για τα είδη και τη διάκρισή τους. Πεζό μπορεί να είναι και ένα ποίημα, ποιητικό μπορεί να είναι και ένα πεζό.

Ωστόσο, θα με ενδιέφερε η γνώμη σας, ή καλύτερα το νόημα της υπόδειξής σας.
Περιμένω, όποτε φυσικά έχετε χρόνο, να την διαβάσω σε επόμενο post.

Μαΐου 16, 2006 9:06 μ.μ.  
Blogger dreaming said...

Γεια σου αγαπητέ Ιωάννη!

Πάντα μου αρέσει να διαβάζω τις προσεγγίσεις σου!

Ενα όμορφο ανοιξιάτικο βράδυ σου εύχομαι να έχεις, στην ερωτική σου πόλη.

Μαΐου 16, 2006 9:08 μ.μ.  
Blogger Sokxenos said...

Ακόμη και χωρίς τίτλο,
δάκτυλο που διαγράφει το σκηνικό, βοά!
"ώρα φυγής
κόμπος σχοινί
κι η ρωγμή που ανοίγει
Η ουτοπία όλα
κι ο φόβος χορδή
ένα χάδι
άστεγη οργή
καταρρέει..."

Γιατί πάντα έχω την αίσθηση
πως θ` αναδυθείς
ανάμεσα από βαθιές λέξεις;

Μαΐου 17, 2006 12:10 π.μ.  
Blogger aeipote said...

Αχ, δεν ήθελα να σας προβληματίσω αλλά αυθορμήτως το σχόλιο μου προέκυψε. Μεγάλωσα, είμαι ιδιότροπος, ζητάω από την ποίηση πολλά. Με τρόμαξε η "ευκολία" με την οποία χρησιμοποιείτε τις λέξεις και οι προσδιορισμοί σας. Εκφράσεις όπως "ηδύποτο χρώμα" ή "στρογγυλή η πίκρα" με κάνουν να μην λειτουργώ και το πρόβλημα είναι, φυσικά, δικό μου. Και υπάρχουν και τα κλισέ: "Σφιγμένη ψυχή", "ανήκουστο χάδι", "ηχώ της λύπης", "δειλή αφορμή" κ.λ.π. Ήθελα απλώς να σας χτυπήσω ένα καμπανάκι να το παλέψετε λίγο περισσότερο. Πιστεύω ότι υπάρχει διαφορά ανάμεσα στην "προσωπική" και την "δημοσιοποιημένη" ποίηση όσον αφορά το πως πρέπει να αμτιμετωπίζεται [και το έχω στο ημερολόγιο μου γράψει]. Τώρα αν τα ποιήματα που εμφανίζονται στα ημερολόγια ανήκουν στα "προσωπικά" ή τα "δημοσιοποιημένα" (που εκ των πραγμάτων είναι) αποτελεί ξεχωριστή συζήτηση. Είναι έξω από τις επιθυμίες μου να κάνω τον δάσκαλο [δεν έχω εξ' άλλου ούτε τις ελάχιστες των προϋποθέσεων] ή να σας στεναχωρήσω. Θεωρείστε τις απόψεις μου αυτές ενός κομμάτι ιδιότροπου, και ίσως στρυφνού, αναγνώστη που προσπάθησε να κατανοήσει και να αντλήσει ευχαρίστηση από το πόνημά σας.

Καλή σας μέρα!

Μαΐου 17, 2006 9:30 π.μ.  
Blogger dreaming said...

Αγαπητέ μου sok,
έχεις καταλάβει πόσο λατρεύω τις λέξεις, τα σύνολά τους, και το νόημα που αυτές έχουν πάρει στη ζωή μου...

Κάθε προσωπική γραφή είναι μια εικόνα μου "αποδιαρθρωμένη"...

Την αγάπη μου!

Μαΐου 17, 2006 3:37 μ.μ.  
Blogger dreaming said...

Aeipote,

δεν με προβληματίζετε ούτε με στενοχωρείτε!

Η σχέση μου με τη γλώσσα, τις λέξεις, το λόγο γενικότερα, και ό,τι νοηματοδοτείται μέσα από αυτόν, και λόγω ηλικίας, είναι θέμα ουσίας και όχι χειρισμού.

Η σχέση μου με τη λογοτεχνία, αν και πιστεύω ότι είναι τολμηρό να ισχυρίζεται κανείς ότι έχει σχέση με την τέχνη του λόγου, είναι άλλη από αυτήν του επίδοξου "συγγραφέα", που επιδιώκει να "επικοινωνήσει με το κοινό", ήτοι να εκδοθεί, και άλλα τινά, ολίγον γραφικά κατ' εμέ.

Γράφω από ανάγκη έκφρασης, όπως και φωτογραφίζω, και δεν δημοσιοποιώ κάτι παρά μόνο για να το μοιραστώ με τους φίλους μου, διαδικτυακούς και μη. Γι αυτό το λόγο, το blog μου δεν είναι ημερολόγιο "ποιημάτων", αλλά φωτογραφιών, μιας λίγο πιο λυρικής καλημέρας, ή ενός κειμένου που συνοδεύει μια εικόνα.

Υπό το φως αυτών των διευκρινίσεων, ευπρόσδεκτη κάθε κριτική, κάθε άποψη, σ' ένα καλοπροαίρετο πλαίσιο ανταλλαγής απόψεων.

Την καλησπέρα μου!

Μαΐου 17, 2006 3:46 μ.μ.  
Blogger ellinida said...

Πάλι θα συμφωνήσουμε εμείς οι δύο ... συμπλέουμε πολύ τελευταίως .

Μαΐου 20, 2006 2:56 π.μ.  
Anonymous Ανώνυμος said...

best regards, nice info carnival cruise lines shore excursions mexican riviera North dakota trip cancellation insurance Limmer+hiking+boot Independant financial advisor mortgage find captain jacks sunset cruise sarasota florida Waterbed ledikant Buy discount seroquel reviews of the 2005 porsche boxster s nembutal adderall Mortgage electronic registration systems inc allyson christy Scouting report bantam hockey players in british columbia 512 mb ddr sdram ktc ml370g3 1g

Μαρτίου 05, 2007 11:26 μ.μ.  
Anonymous Ανώνυμος said...

Best regards from NY! film editing schools

Μαρτίου 14, 2007 9:19 μ.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

<< Home